vakantie 2009, het moet niet gekker worden.
Vandaag van Italië naar Duitsland gereden.
Toch best een eind. Maar eerst over de Italianen.
Ze vallen me best mee. Kreeg ik voor vertrek nog te horen dat er alleen Italiaans werd gesproken en in de toeristische gebieden mondjes maat Duits, ik kon overal met Engels terecht. Zo nu en dan word je naar iemand anders doorverwezen, maar over het algemeen doen ze hun best. Ook de gastvrijheid is goed. Tuurlijk, ik ben toerist en kom hun een zak geld brengen, maar je ziet best wel eens anders. Wie wel raar zijn, zijn de agenten. De Politie. Zoals Dennis al zei "als ik met zo'n pet zou moeten lopen, zou ik geen agent worden". Het uniform ziet er inderdaad erg klassiek uit. Maar de Italianen die we in zitten zijn ook apart. Ik heb er geen enkele in actie zien komen. Ze blazen liever de hele dag op hun fluitje. Of het nu een verkeersregelaar is of een wijk agent, fluiten is het enige dat ze doen. Ja, een keer kwam er bijna een in actie. Een jongeman liep met ontbloot bovenlijf over het plein. Hij blies op z'n fluit, en nog een keer. De derde keer keek de jongeman om en hevig gebarend naar de jongeman , maar deze draaide zich weer terug. Begreep duidelijk niet wat het probleem was. Uiteindelijk komt de agent uit de schaduw gelopen en blijft fluiten. Uiteindelijk zegt hij iets tegen de jongeman, wijst naar het shirt en de jongeman trekt het aan. Wat een actie. De politieman snel weer terug naar z'n collega (en de schaduw) en de actie is weer voorbij.
Maar terug naar vandaag.
We hebben allebei goed geslapen. Verrassend want ik verwachtte een benauwde kamer en een hobbelig bed. Het bed was best goed en de kamer had een vorm van koeling. Een of ander ventilatie systeem was koelere lucht uit kwam. Niet slecht voor een oud pand.
Het ontbijt was wel aardig, maar anders. Zal wel Italiaans zijn geweest. Oma deed de bediening en kleinzoon (begin 20) had de leiding (dacht ie). Na het ontbijt ingepakt en richting de auto. Eerst voor Willy een kaart gekocht. De vrouw van een stel van dansen waarvan ik de dag er voor via de e-tamtam vernomen had dat ze een onderbeen moet gaan missen. Dat is dus einde dansen. Even een kaartje op de post, we zo aardig. Nu snel met de 'bus' naar de parkeerplaats. Na 20 minuten varen komen we aan vaste wal. Tenminste, dat dacht ik. We konden alleen geen parkeergarage vinden. Dan maar even vragen. Helemaal verkeerd. In plaats van de westkant van Venetië, zaten we nu aan de oostkant. Dus juiste 'bus' gezocht en nog even 45 minuten terug varen. Gelukkig hadden we een 24 uurs abonnement. Aangekomen zien we vrij snel de garage en halen we de auto op. Nu rijden naar Duitsland. Tommie zegt een kleine 7 uur reiden. Nou, het werd iets langer.
Ter hoogte van de Gothart tunnel kwamen we in een file van zo'n 10km.
De gemiddelde snelheid was zo'n 6km per uur heb ik net berekend. We hebben er 1 uur en 45 minuten over gedaan. In die tijd was inmiddels de temperatuur van zo'n 27 graden, gedaald naar 17. En eerst dacht ik dat het regende, maar toen we goed keken, was het hele fijne sneeuw. In JULI!! Gekker kan toch niet? We hebben er foto's van, maar of je het daarop kan zien weet ik nog niet. Omdat ik dit vanaf m'n mobiel schrijf en upload, komen de foto's er later pas bij. Ik denk dat de mobiele koster toch wel de pan uit zullen rijzen.
Eindelijk zijn de in de vreselijk lange tunnel, gaan met nog 13km te gaan de lichten op rood. Er staat op de andere baan een auto met pech en dan zetten ze alles stil. Voor we mochten gaan rijden waren we weer een half uur verder. Na de tunnel(s) gaat het beter. Nog 2x gestopt en uiteindelijk om 22:00 in het volgende hotel.
Nu 2 dagen Europapark. De verhalen volgen.
Nu eerst slapen, Dennis ligt al te slapen.
Bis morgen.