Vakantie 2009, zo rood als een kreeft
Mooi weer, dan kennen ze hier wel. Toen we aan het einde van de dag bij de auto terug kwamen was het 35 graden buiten. Hoe heet het was in de auto wil ik niet eens weten.
Vanmorgen ging de wekker weer om 8 uur. Het ontbijtbuffet is tot 10 uur en te laat komen willen we niet. Dus niet treuzelen en opstaan. Douchen en aankleden en snel naar beneden. We waren wel benieuwd hoe het buffet is.
Aangekomen in de eet zaal werden we naar een leeg tafeltje gebracht. We mochten nu pakken wat we wilden. Op z'n Hollands heb je de neiging om alles te pakken wat je ziet, maar zo ben ik niet opgevoed. "We pakken alleen wat we kunnen op eten" zou m'n moeder zeggen. Dus pakken we alleen wat we op kunnen. Sterker, ik ga er altijd vanuit dat het niet raar is als je nog een bordje gaat halen.
Er was genoeg. Kleine broodjes, vleeswaren, kazen, maar ook champignons, spek, ei, en ook (ze worden echt gebakken) zoette broodjes.
Na het ontbijt terug naar de kamer, tandenpoetsen en kleden voor het waterpark. Wat we daar beleven schrijf ik na het eten.
<knip> Terug van het eten en weer verder met het verhaal.
Het waterpark was goed. Hoewel het eerste zwembad erg koud water had, viel dat later op de dag niet meer op. Diverse zwembaden, glijbanen met en zonder band om in te zitten. Zelfs een glijbaan waar je vertikaal naar beneden gaat en je heel even het contact met de baan verliest. Deze hebben we dan ook overgeslagen. We hebben ons goed vermaakt en ons vooral niet druk gemaakt. Mooi weer, veel zon, veel smeren en toch rood geworden.
Rond half zes zijn we gaan omkleden en hebben we het park verlaten. Voor Dennis nog gestopt bij de apotheek voor aftersun. "Do you speak English?" een heleboel Italiaanse woorden kwamen terug en wijzend naar zijn collega bedoeld de in paniek rakende man waarschijnlijk dat die collega (die al met een Engels sprekende klant bezig was) wel Engels spreekt. Ik wacht geduldig tot achter me 'Il Doctor' wordt aangekondigd. Deze oudere man in witte jas kijkt me vragend aan. In mijn beste Engels vraag ik hem voor een middel als 'aftersun'. "For the boy?" Ja voor de jongen. Lire tekens in z'n ogen smeert deze man me een extra krachtig middel van Vichy aan. Ruim 17 euro mag ik aftikken en dan zitten we weer in de auto. Nog even langs de super voor war drinken en snoepen en dan terug naar het hotel waar we ons gaan douchen en ik aan dit verhaal begin. (déjà vu) Na het opfrissen en insmeren gaan we naar het dorp voor het eten. Gister was het goed bevallen dus vandaag doen we het weer, maar in een ander restaurant.
We kiezen weer een pizza, drinken cola en bierra en genieten van het weer.
We zijn het er over eens dat de pizza van gister lekkerder was en gaan voor het toetje naar een ijs salon. Een echte salon met zelf gemaakt ijs. Op advies van de dame van het Reisburo moeten we vooral het blauwe ijs proeven. Ik maak Dennis daarop attent en hij neemt er een bol chocolade bij. Ik neem ook blauw ijs en mijn oog valt op dropjes ijs. Ik ben gek op drop. Niet zo'n snoeper, maar drop,... Alsof ze een fles 'dropshot' hebben bevroren, ik ben verkocht. Dit is mijn favoriet.
Nu terug naar de kamer en nogmaals insmeren met vichy. Verhaaltje afmaken en slapen. Morgen Gardaland.
Trusten.